Blog

Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

  • In blijde verwachting!

    13 september 2011

    Nee, deze keer niet van een nieuw beeld of object, maar van een nieuwe wereldburger. Verhuizen, een eerste kindje krijgen; het leven is momenteel volop in beweging en daarmee komt er tijd voor stilte en bezinning in mijn werk.
    Eind oktober ben ik uitgerekend, ik hoop in 2012 weer volop aan het werk te gaan!

    Lees meer >> | 516 keer bekeken

  • Open huis

    4 maart 2009

     

    Lieve mensen,
     
    Ik heb jullie uitgenodigd op een zeer speciale dag. Welkom vandaag op toothfairy day, tandenfeedag in mijn open atelier.
    De aanleiding is natuurlijk vooral een informeel samenkomen, het laten zien van mijn werkplek aan mensen die ik lief heb of voor minder bekenden een moment van kennismaking met mij en mijn werk. Ik ben iemand die graag momenten kiest om bewust stil te staan bij bijzondere gebeurtenissen in het leven. Om je successen te kunnen vieren moet je immers je zegeningen durven tellen. Mijn vieringsmoment is voor deze nieuwe geweldige werkplek en de bijzondere projecten die ik op dit moment mag uitvoeren.
    Nationale feestdagen hebben natuurlijk hun wortels in de geschiedenis en vertellen bij uitstek de identiteit van een land. Het is niet toevallig dat de religieze feestdagen in Nederland christelijke feestdagen zijn. Ook regionaal worden feestdagen gevierd, al worden ze steeds vaker vergeten. Benoemen we zelf niet steeds vaker dagen tot een uniciteit? Hoeveel gezinnen vieren kinderdag als tegenhanger van moederdag? Welke stellen vieren de dag dat ze elkaar voor het eerst leerden kennen, of anders de eerste kus uitwisselden? Nederlanders houden wel van een feestje. Nationale secretaressedag, nationale ouderendag, nationale voorleesdag: dagen met een sociaal aspect. Valentijnsdag en moeder en vaderdag als commerciële tegenhanger.
    Toen ik mij ging verdiepen in de feestdagen over de grens, viel ik van mijn stoel van de Amerikanen! Ik wil nu niet uitweiden over Valentijnsdag, thanksgiving of Halloween. Deze dagen zijn bij de meeste mensen wel min of meer bekend. Amerikanen hebben daadwerkelijk voor praktisch iedere dag een memorabele of ludieke invulling gevonden: groundhog day, toothferry day, father in law day of hotdog day. Opposites day lijkt een beetje op onze één april: op deze dag mag je alles andersom beweren en doen. Men zou kunnen zeggen dat het de eerste kennismaking van kinderen met de leugenaars-paradox. Ik vind het vervelend dat jullie vandaag gekomen zijn. Afgezien van de lol die kinderen aan de dag beleven, is de simpele humor van precies het tegenovergestelde zeggen van wat je bedoelt een dankbare bron voor veel artiesten. Het wordt voornamelijk gebruikt voor kinderboeken, strips en tekenfilms en in de popmuziek. Bijvoorbeeld in SpongeBob SquarePants. Maar ook voor kantoorhumor, debiteuren crediteuren, is deze dag een dankbaar onderwerp. Alleen al in Maart hebben Amerikanen voor elke dag een feestdag bedacht, en voor sommige dagen zelfs meerdere. En elke feestdag is echt, niet lukraak verzonnen, velen hebben echter wel wortels in de commercie. Al zullen niet alle dagen bij iedereen bekend zijn of reden geven tot een vrije dag: het geeft een aanleiding voor mensen, gezinnen, om tradities te bouwen en in ere te houden.
    Ik zal wat voorbeelden geven voor de maand maart, die straks op stapel staat, zodat jullie wat kunnen ondernemen als je behoefte hebt aan sprankeling. Het is een verwonderlijke combinatie van commerciele initiatieven, zoals de 14e maart is uitgeroepen tot national patatoe chip day.Of op 24 maart de national chocolate covered with rasins day. Maar ook verwonderlijker zaken, zonder een direct herleidbare commerciële input: zoals “iets op een stokje dag”. Op deze dag, 28 maart, staat alles wat je kunt eten op een stokje in de belangstelling, van suikerspin tot lolly maar ook een worstje roostert lekker op een stokje boven het vuur,
    Op 4 maart staat de Holy Experiment Day op de kalender: de dag bij uitstek om iets religieus uit te proberen. Bidden voor iemand om beter te worden, bidden voor sneeuw, bidden dat jouw team landskampioen wordt. Bidden dat iemand je om je hand vraagt of je mee uit neemt. Deze dag mag je ook in een restaurant bidden voor de andere aanwezigen en voorgaan in gebed, of de kans te baat nemen om iemand te bekeren tot jouw geloofsovertuiging. 
    National Joe Day vindt plaats op 27 maart. Op deze dag mag je je naam veranderen voor één dag. Als je niet gelukkig bent met je gegeven naam heet je vandaag Joe. Joe Cool. Voor vrouwen is er geen direct alternatief. Mogelijkheden zijn wellicht Josephine, Joline of Jody.
    De dagen lijken lukraak gekozen maar hebben soms een dieperliggende geschiedenis; zo is er op 30 maart een aanleiding om diep adem te halen, te reflecteren op de dingen die je doet en de controle te hernemen waar je die wellicht bent kwijtgeraakt. I am in control day, in het leven geroepen omdat er op 30 maart 1981 een aanslag werd gepleegd op Ronald Reagan. De vicepresident riep vanuit het witte huis in paniek rond dat hij nu de controle had over Amerika en een neiuwe feestdag was geboren. Uiteraard waren deze woorden onderdeel van een breder verhaal, maar in deze tijd, waarin ook in Nederland de pers onze informatie kiest, was een rel geboren door deze uit de context getrokken uitspraak en de oproer was zo groot dat Alexander Haig uit zijn functie werd ontslagen. De oorsprong is allang vergeten, maar de dag wordt nog altijd breed gevierd. Hoe dan ook, I am in control day, 30 maart, bijna het einde van een maand vol feesten. Een memorabel moment koppelen aan een specifieke dag kan unieke verhalen en beelden opleveren.
    Als iemand je vraagt wat jij deed toen de vliegtuigen zich in de Twin Towers boorden, kun je vertellen dat je net bezig was met de viering van de nationale naaimachinedag.
    De reden dat Amerika deze feestdagen in het leven roept is het feit dat het een relatief jonge natie is.
    Met behulp van deze feestdagen laten Amerikanen iets zien van hun cultuur en tonen ze hun zoektocht naar hun identiteit en geschiedenis.
    Ook ik zoek in mijn werk naar identiteit. De identiteit, uniciteit en kwetsbaarheid van mensen is het uitgangspunt van mijn beelden. Het feit dat ik in mijn zoektocht naar “de mens” Mondriaan op Alice in Wonderland stuit is dan ook niet geheel toevallig. Zowel de kinderlijke verwondering, een belangrijk aspect in mijn werk, als de zoektocht naar identiteit door een jong meisje, is de basis van het verhaal. Ook Alice in Wonderland is een inspiratiebron voor muzikanten, kunstenaars en latere schrijvers.
     
    De zoektocht naar identiteit lijkt een modegril op het moment. Regionale identiteit is zelfs een speerpunt in het kunstbeleid.
    Kunstprojecten voor steden, wijken of op het platteland worden op het moment vaak vormgegeven om de identiteit van de bewoners in kaart te brengen en mensen weer bewust te maken van hun leefomgeving en haar unieke kwaliteiten. Kunstenaars brengen een dialoog op gang over heden, verleden en toekomst en zoeken naar de “zachte” waarden: emoties en herinneringen als tegenhanger van de vaak harde wereld van de ruimtelijke ordening.
    Regionale identiteit hier in de omgeving, in de vorm van een feestdag, toont zich bijvoorbeeld in het Vlöggeln in Ootmarsum, een jaarlijks terugkerend evenement. Acht Poaskearls (Paaskerels) hebben de eretaak om het Paasfeest van het dorp te organiseren. De Poaskearls moeten in Ootmarsum geboren zijn, vrijgezel zijn en een katholieke achtergrond hebben. Ze gaan in lichte regenjas met gleufhoeden gekleed. De oudste Poaskearl draagt een geldbuidel met zich mee, en hij wordt door de anderen Judas genoemd. ’s Ochtends lopen de mannen een rondje door het centrum en zingen ze liederen, de rondgang wordt afgesloten met een mis in de kerk. ’s Avonds lopen de mannen een rondje om de Paaswei terwijl men liederen zingt. Mensen uit het hele dorp haken hierbij aan en lopen hand aan hand terug naar het dorp, waarna de hele sliert zich oprolt op het marktplein. Ten slotte steekt de oudste Poaskearls het Paasvuur aan en moeten de twee jongste Poaskearls het vuur brandend houden. De tweede Paasdag herhaalt dit zich, maar dan zonder Paasvuur. Een inspiratiebron voor kunstenaars en kunstprojecten. Dergelijke gebruiken, die vertellen over de regionale identiteit lijken vaak vergeten in Nederland en worden vervangen door nieuwe dagen en gebruiken. Wellicht hebben ze in de toekomst een zelfde inhoudelijke geschiedenis en vormen ze een traditie voor velen. De kracht van een kunstenaar om handen en voeten te geven aan zachte gegevens: gevoelens gedachten en tradities ligt in de unieke manier waarop een kunstenaar dit uiteindelijk verbeeld. In zijn eigen fascinaties, materialen en beeldentaal.
    Kunst kan uitdagen, verwonderen en een spiegel voor houden. Een wonderlijk mooi gegeven.
    Ik geef jullie graag een stukje van mijn verwondering mee in de vorm van enkele unieke en ludieke feestdagen.
    Wellicht kun je er één uitkiezen en vieren als een nieuwe, persoonlijke traditie.
    Kies en vier je eigen feestje!
     
     
     
     
     
     
     

    Lees meer >> | 784 keer bekeken